Daar liepen wij vanmiddag rond en net als in de zomer was het er weer sfeervol...al moet ik er eerlijk bijzeggen dat ik meer Kerstsfeer verwacht had....









.Maar ik kocht er wel  wat leuke spullen die ik  ga gebruiken op de  Kersttafel.


In het tasje zit nog wat maar dat zien jullie wel als ik over enkele weken aan het stijlen van die tafel begin.

Binnen nam ik geen foto's, daar besteden Lynda al een mooie post aan.

Buiten nam ik wel 'n paar kiekjes en goot die in 'n collage

In de heerlijk verwarmde serre dronken we gratis koffie, nee niet uit een plastic bekertje....maar zoals het hoort in deze prachtige ambiance uit mooi oud seviesgoed.

En een kan met vers gezette koffie op elke tafel.

.....En lekker gebak dat ze daar altijd hebben.......mmm...kon bijna geen keus maken en had het liefste van heel de sortering 'n punt genomen;-)

Maar dat was nog niet alles.........

toen we naar buiten liepen en ons  richting poort begaven hoorden ik een beetje vragend mijn naam roepen.......ik keek verwonderd op....en wie stapten met uitgestoken hand onze kant op....

Cobi van: http://bleucottage.blogspot.com/ en haar hubby

Ik had nog niet eerder het genoegen om met hen kennis te maken, maar het leuke is dat Cobi en man wel bevriend zijn met onze dochter en schoonzoon.

We praten wat over de gezellige, geslaagde feestdagen ter gelegenheid van haar verjaardag, wat er binnen voor mooi's te zien was bij GUSTO en vervolgens gingen we ieder onze weg....

....weet je dat ik deze ontmoeting het allerleukste van deze zondag vind!!!

Lieve blog vriendinnen ik wens jullie allemaal een fijne (blog)week!!!

Liefs,Ger

  

 

Steranijs

Note voor Ger... ik vertrouw er een beetje op dat jij voor ons uitzoekt waar en hoe steranijs geoogst wordt??;)

Deze vraag kwam ik tegen in de post Warm van :
http://unpetitmorceaudemoi.blogspot.com/2010/11/warm.html

Mijn reactie daarop(met een lach:-)waarom ik....er zijn nog zoveel anderen;-)

Maar oké, ik ging ff spelen en ik ben vaste klant van mijnheer Google en ben leergierig ,zeker als het met eten en drinken en het bereiden daarvan te maken heeft.

Ik kwam tijdens mijn bezoeken in tropische landen al veel specerijen en kruiden tegen die ik ook op de foto kon zetten voordat het droogproces plaatsgevonden had, maar jammer genoeg nog nooit een Steranijs boom of struik.

Chinese steranijs (Illicium verum) is de gedroogde vrucht van een in Azië groeiende boom of struik. Die steranijs ruikt en smaakt zo sterk als gevolg van het feit dat het tot wel 10% anethol, een etherische olie, kan bevatten. Als specerij is het zeer gewild en het is onderdeel van de beroemde Chinese fice-spice powder en van de Indiase garam massala.

Het eerste deel van zijn wetenschappelijke naam, Illicium, is van Latijnse afkomst: illicere betekent ‘(aan)lokken’ en het verwoordde de heerlijke geur. Het tweede deel, verum, is ook al een Latijns woord en betekent ‘waar’ of ‘echt’.

Maar de Chinese steranijs heeft ook een kwaadaardig broertje in de persoon van de Japanse steranijs (Illicium anisatum). Uiterlijk is er zo weinig verschil dat zelfs afgestudeerde biologen het verschil niet kunnen zien. En als zij het niet weten, hoe moeten u en ik die beide varianten dan uit elkaar houden?






Misschien dat u gewend bent om af en toe een heerlijk kopje Sterrenmix te drinken. Op zich is dat geen enkel probleem wanneer u het pakje kruidenthee bij een grootwinkelbedrijf gekocht heeft. Koopt u uw kruidenthee echter in bij een enthousiaste amateur of kwakzalver dan loopt u mogelijk een behoorlijk gevaar. Dat werd nog niet zo lang geleden geïllustreerd toen een aantal mensen ernstig ziek werd na het drinken van hun Sterrenmix, waar per ongeluk geen Chinese steranijs in was verwerkt, maar Japanse steranijs.

Die verwisseling had vervelende gevolgen want Japanse steranijs bevat namelijk anisatine, een neurotoxine, dat verantwoordelijk was voor de bij de slachtoffers waargenomen gevoelens van algehele malaise, misselijkheid, braken, diarree, spiertrekkingen, hallucinaties en epileptische aanvallen. Die anisatine is zo extreem giftig dat het zelfs bij kleine hoeveelheden al tot de dood kan leiden als gevolg van een ademhalingsverlamming. In Japan wordt het om die reden als insecticide toegepast.

Dus gebruik nooit de steranijs die je kocht/koopt in tuincentum, of die verwerkt zijn in decoraties want je weet maar nooit om welke soort het gaat!!!!
Dit kransje wat ik al jaren heb uit een tuincentrum is daar een goed voorbeeld van
              Niet gebruiken voor consumptie!                

......ennuh..........Lynda......genoeg info?

Fijne dag en lieve groet,

Ger

Kaarsen en waxinelichtjes kun je overal 'n plaatsje geven om ze altijd binnen handbereik te hebben, zeker in de donkere dagen voor Kerst.
Ik kwam ze al op de leukste bewaarplaatsen tegen,bij Bonjade in een witte emaille emmer vol gestort met lichtjes en busseltje kaarsen omwikkelt met mooi gedroogd herfstblad en Mayflower maakten er een blikvanger van door er 'n hele oude Enkhuizer krant omheen te draaien met decoratief touwtje en dan staan de kaarsen geduldig mooi te wezen op de enige echte ''Mayflower styl'' in een oud lief blikje tot ze mogen branden en sfeer brengen in huis...

Normaal gooi ik de waxinelichtjes en kaarsen in een oude keulsepot die ergens in een hoekje op de grond staat, en soms denk ik wel eens ze slinken nog sneller dan de poen in mijn beurs;-)

Maar nou deed ik ze voor de verandering eens in een oud blik(ja,ja,je doet wat leuke inspiratie op bij al die lieve blogvriendinnen) wat ik jaren geleden tegenkwam op een brocante markt in Remich,gelegen in het uiterste zuidoosten van Luxembourg langs de Route du Vin in het dal van de Luxemburgse moezel (Vallée de la Moselle Luxembourgeoise.)
En het was liefde op het eerste gezicht toen ik dat blik zag staan............en na al die jaren dat ik het in mijn bezit heb.... ben ik er zelfs van gaan houden...van dit lieve snoetje op de deksel.

op de zijkant van het blik staan spelende kinderen op het strand.

Ik wil jullie allemaal een fijn weekend wensen en hartelijk bedanken voor de altijd weer aardige en lieve reacties die jullie achterlaten bij mijn posten.

Liefs, Ger XXX

Pepparkakskola

Candy......

met deze lekkere post begon ons allen wel bekende Bonnie van http://bonjade.blogspot.com/2010/11/candy.html gisteren haar post

Als ik iets over eten lees wat ik niet ken moet ik daar het mijne van weten en ga fff bij meneer Google zoeken, wat het precies is, hoe het gemaakt wordt etc.

Kwam op veel pagina's de Pepparkakskola tegen tegen met recept, en daar mijn Zweeds niet meer is wat het geweest is;-) gooiden ik die tekst bij meneer Google in de vertaler met de vraag om het even te vertalen.........nou kwam ik tot de ontdekking dat meneer Google bij vertalen ook geen 10 met een griffel en een zoen van de juffrouw krijgt.......maar ik werd toch wel wat wijzer van die kromme vertaling van het recept en redden me er aardig mee in de keuken.

Ik hoef niet naar Ikea voor die lekkere caramels....

het is alleen jammer dat ik het zonder dat mooie etiket moet doen;-)

Hebben jullie al zin gekregen??

                                                              Om te snoepen of om zelf te maken??

Dan zal ik voor het gemak het recept even vermelden.
en denk nou niet dat het moeilijk is...
het is nog makkelijker dan 'n eitje op de juiste zachtheid koken;-)


                                                             1/4 liter slagroom
                                                             100 gram roomboter
                                                              3.1/2 kopje suiker
                                                             1 kopje rietsuikerstroop(van de pannekoeken)
                                                                 3 theelepels koekkruiden(speculaaskruiden)


Dit alles in een pan al roerende aan de kook brengen.
Laten pruttelen en niet bij de pan weg gaan en roeren maar...
PAS OP VOOR HET SPATTEN EN LIK TUSSENDOOR NIET AAN DE HOUTENLEPEL WANT DE MASSA IK BLOEDJE HEET!!!!!!!!!!!!
Na zo'n 10 tot 15 minuten begint het geheel in te binden en je kan dan even een testje doen om te kijken of het de juiste consistentie heeft om het te storten.
Laat een beetje van de caramel van de lepel glijden in een kopje ijskoud water, trekt het een draad in het water waarvan je tussen je vingers 'n bolletje van kan rollen heeft het lang genoeg gekookt.
(anders nog ff pruttelen en roeren)
bakpapier in en over de randen van ovenschaal leggen en de massa storten.
Af laten koelen en met scherp mes(of schaar) stukjes van snijden.
Daarna elk stukje verpakken in huishoudfolie, want als je het onverpakt in een pot of blik doet gaat het door de zachtheid en zwaarte van het op elkaar liggen een vaste massa worden die je moeilijk van elkaar krijgt.
Ik speelden nog even verder en deed er nog een touwtje om van rolladetouw.

Niet goed voor de lijn en je kiezen.............maar wel heel lekker!!!

                                                                      Lieve groetjes,
                                                                            Ger