Koekepanklok

*** Zoals het klokje thuis tikt,tikt het nergens ***

....en bij ons tikt dat in de keuken.......

We hebben een vriend....het is zo'n handige Harry....

hij maakten van een oude koekepan 'n klok, zwart maken met kachelpoets , uurwerkje op batterij aan binnenkant,klinknageltjes en een paar wijzertjes zelf gemaakt en met wat bronsverf afgewerkt(wij noemen dat schooiers chroom,hi,hi)

Ik ben d'r blij mee en het past ook nog eens goed in mijn keukentje.

Ik vind dat het weer een gezellige blogweek is geworden , heb genoten van al jullie leuke posten en mooie foto's!!!

En mijn HARTELIJKE DANK voor al die spontane reactie's die jullie achter laten op mijn blog, XXX

Fijn weekeind!

Lieve groet,

Ger

Geknotte bomen

Ook in het Brabantse landschap kom je ze nog vaak tegen de geknotte bomen....die altijd weer mijn aandacht trekken, en omdat ik tegenwoordig altijd de kleine camera op zak heb als ik van huis ga kon ik gistermiddag wat plaatjes schieten toen ik uit de auto stapten opweg naar het tuincentrum.

Knotten wordt bij bomen uitgevoerd, opdat ze fraaier uitgroeien.

Van geknotte wilgen worden de taaie takken gebruikt om er ondermeer manden of tuinafscheidingen van te vlechten.

En van het hout worden ook klompen gemaakt.

En manlief maar geduldig op mij wachten terwijl ik enkel nog oog had voor die geamputeerde bomen die straks weer een volle kruin zullen krijgen...

Ben even m'n fotoarchief ingedoken om er een collage van te maken.

Fijne dag!

Ger

Emaille maandag

Zo toch even wat tijd maken voor emaille op maandag naar het leuke idee van Irma van http://www.allemaalkleurtjes.blogspot.com/

en daar heb ik geen spijt van want ik bemerkten al snel dat ik het met het zonnetje in de rug buiten warmer had dan binnen.

Het meeste grijsgewolkte emaille wat ik heb heeft zijn beste tijd gehad en daarom staat het vaker buiten op het rekje.

Prettige blogweek!

Lieve groetjes,

Ger

Viooltjes

````VIOOLTJES`````

.....ik heb al m'n hele leven iets met deze mooie aaibare bloemetjes, er gaat geen najaar voorbij dat ik geen wintervioolen in bakken en potten zet.
Ik vind het heerlijk om kleine bosjes te plukken om in vaasje op tafel te zetten,en hoe meer je plukt hoe meer ze gaan bloeien...

Ik was een paar jaar geleden erg verdrietig toen wij na 5 dagen en nachten bij mijn schoonvader aan zijn sterfbed gezeten te hebben het ziekenhuis uitstapten waar hij op mijn verjaardag in januari in de vroege ochtend overleed.
En toch maakten het me blij dat ik op de morgen van de uitvaart een tuiltje blauwe viooltjes kon plukken om als laatste groet op de kist te leggen omdat het viooltje ook zijn lievelings bloemetje was....

Door de eeuwen heen is het viooltje beschreven in vele gedichten en was het geliefd bij velen,Freud was er zo gek op dat hij altijd het zaad van viooltjes in zijn zakken had om overal neer te strooien.

Ook zijn er veel magische en geneeskrachtige eigenschappen over het viooltje bekend.

Vroeger werd de blauwige kleur van dit bloemetje geassocieerd met trouw en duurzaamheid. De gedroogde versie werd meegestuurd in liefdes brieven als teken van genegenheid.
Toen ik dat las ben ik mijn brieven van lang geleden weer eens uit de doos gaan halen......heb ik toen iets over het hoofd gezien???;-)
Nee...hoor, zie wel blauw luchtpostpapier met lieve woorden maar geen gedroogde blauwige viooltjes,hi,hi.

In het Duits heet het bloemetje Stiefmütterchen......waarom...denk ik dan heeft het viooltje met haar lieve gezichtje een beetje negative naam?

Zocht even naar wat uitleg:kijk maar eens goed naar de blaadjes....het grote blad slelt de moeder voor,de twee blaadjes die aan haar vastzitten zijn de dochters en de twee blaadjes die los/apart staan zijn de stiefdochters.....

Ik wens al mijn lieve blogvriendinnen nog een fijne zondag!

Zo......en nou ga wij even er op uit.....ik zie de zon.

Lieve groetjes,

Ger